♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
(Episod 21)
Tae Hee, kod laluan awak.
- Apa? - Apa kod laluan awak?
Diam.
Saya perlu kod laluan supaya awak dapat masuk.
Nombor telefon awak.
Aduh.
Awak tidak apa-apa? Hei.
Saya telah menyelamatkan kepala awak.
Bukan kerana awak.
Sebab saya.
Saya tahu…
awak tunggu saya berkongsi rahsia saya dahulu.
Saya tahu walaupun saya tidak beritahu awak,
awak akan terus berpura-pura tidak tahu.
Tetapi saya bersikap kejam pada awak padahal awak mengambil berat.
Saya minta maaf.
Bertahan sedikit lagi.
Keadaan akan jadi lebih baik…
buat awak…
dan saya.
Keadaan akan jadi lebih baik…
buat awak...
dan saya.
Buat awak...
dan saya.
Awak baru sahaja pandai memandu. Kenapa awak memandu waktu malam?
Saya cuma berlatih.
Awak harus selaraskan cermin pandang belakang dengan pandangan awak.
Sudah dua tahun ibu awak tidak memandu kereta ini, betul?
Kalau begitu, kereta ini memerlukan pemeriksaan lengkap.
Biar saya lihat.
Tolonglah. Saya tolak perlahan sahaja pintu ini.
Adakah Si Hyun berada di sini?
Dia datang sekejap.
Soo Ji.
Mari kita pujuk Si Hyun...
supaya tidak melawat wanita itu.
Tidak bagus...
untuk awak dan Si Hyun.
Tidak, itu tidak akan menjejaskan saya.
Si Hyun akan merana nanti.
Adakah awak rasa awak akan gembira?
Saya bukan mengkritik awak.
Saya bercakap begini kerana saya kenal awak.
Kita bertiga tidak boleh bersama selama-lamanya,
tetapi...
tiada sesiapa patut merana.
Adakah awak bercakap tentang diri awak sendiri?
Tidak.
Tentang awak dan Si Hyun.
Awak berdua…
sudah cukup merana disebabkan ibu bapa awak.
Sekarang, biar takdir yang menentukan segalanya.
Boleh?
Saya gembira dapat khabar berita daripada awak, Si Hyun.
Saya sudah kembali ke bengkel saya sekarang.
Saya sertakan peta dan nombor telefon saya.
Hubungi saya sebaik sahaja awak sampai di Icheon.
Aduh, kepala saya.
Inilah rupanya rasa akibat mabuk.
Tae Hee, di mana awak? Awak tidak datang hari ini?
Awak sampai rumah dengan selamat, betul?
Balas mesej saya jika awak masih hidup.
Si Hyun?
Turun.
Si Hyun!
- Keluar. - Pergi.
Saya perlu bercakap dengan awak, jadi keluar.
Keluar.
Apa yang awak mahu?
Itulah yang saya mahu tanya. Apakah ini?
Kenapa dengan itu?
Jelaskan kepada saya.
Kenapa awak buat begini jika awak benci saya?
Saya buat kerana kasihan. Puas hati?
"Kasihan"?
Kenapa awak kasihankan saya jika awak benci saya?
Kalau begitu, apakah ini?
Saya beri benda ini kepada sesiapa sahaja.
Adakah saya sesiapa sahaja?
Kalau begitu, buanglah. Awak kaya.
Ini tidak bernilai pun pada awak.
Buang di depan saya.
Beritahu saya sekali lagi.
Adakah masa yang kita habiskan bersama tidak bermakna pada awak?
Adakah saya seorang sahaja yang menaruh perasaan?
Hentikan, okey?
Keadaan sudah cukup sukar bagi saya.
Ya, jadi beritahu saya semuanya.
Kenapa awak sentiasa melalui semua perkara sendirian?
Ini milik ibu awak. Bukankah ini berharga pada awak?
Awak sangat teruk.
Jika awak tidak boleh buang, kenapa beri kepada saya?
Jika awak beri saya sesuatu…
yang saya tidak sanggup buang,
apa yang patut saya buat?
Pemilik rantai ini…
telah langgar awak.
Apa?
Dialah orang yang hampir buat awak terbunuh…
dalam insiden langgar lari itu.
Saya hanya menyedari ketika awak bercerita semasa kita bercuti.
Jadi tolong lepaskan saya.
Saya minta maaf.
Awak tidak bersalah.
Awak tidak langgar saya.
Awak tidak tahu-menahu ketika kita pertama kali berjumpa.
Kenapa kita harus berpisah?
Awak...
Awak menderita selepas itu.
Awak akan teringat insiden itu setiap kali awak melihat saya.
Tidak.
Saya baik-baik sahaja, jadi tidak apa-apa.
Tolong percayakan saya.
Saya baik-baik sahaja…
kerana saya telah menemui awak. Okey?
Tentu sangat sukar bagi awak.
Sekurang-kurangnya saya ada seseorang untuk dipersalahkan.
Awak tentu sangat terseksa seorang diri.
Saya baik-baik sahaja.
Saya harap awak akan pulih…
seperti keadaan saya sekarang ini.
Jangan berpisah dengan saya.
Boleh kita...
berbual?
Saya bersalah.
Saya minta maaf.
Saya tidak akan cakap…
atau buat apa-apa yang saya tidak maksudkan.
Saya minta maaf.
Dia perlu minta maaf dan mengaku dia bersalah…
sekurang-kurangnya tiga kali.
Dan awak boleh fikir untuk terima dia semula…
sebanyak tiga kali juga.
Dan kemudian apa?
Buatlah apa-apa awak mahu.
Jika awak rasa dia menyenangkan lagi, berbaiklah dengan dia.
Jika awak masih rasa geram,
awak boleh cubit dia.
Saya rasa perkara paling penting ialah awak tidak akan cakap…
apa-apa yang awak tidak maksudkan.
Apa?
Semua yang saya beritahu awak adalah ikhlas daripada hati saya.
Ini berita buruk.
Saya cuma ada satu kad kemaafan, dan saya telah gunakan.
Mungkin awak tidak memerlukan…
apa-apa kad kemaafan dari awal lagi.
Apa maksud awak?
Saya sentiasa mengalah pada awak sahaja.
Saya hanya mengalah dan memaafkan awak.
Ini tidak pernah terjadi pada saya sebelum ini,
tetapi hati saya hanya mahu memahami awak.
Saya sendiri rasa pelik dengan sikap saya.
Bagaimana dengan awak?
Tae Hee.
Saya minta maaf.
Memohon maaf sahaja tidak memadai.
Saya tahu.
Saya rasa lebih bersyukur daripada bersalah,
dan lebih penting lagi,
saya mencintai awak.
Saya beritahu awak segala yang terpendam dalam hati saya.
Oh Tuhan.
Awak tahu, jika…
saya terpaksa…
minta maaf daripada awak lagi,
apa patut saya buat?
Kenapa? Adakah awak akan buat satu lagi kesilapan?
Luahkan sahaja isi hati awak.
Dan...
saya rasa awak patut…
beri pihak satu lagi ruang dan masa untuk berfikir dan maafkan awak.
Bolehkah kita maafkan seseorang setelah masa berlalu?
Bergantung pada kesalahan mereka.
Minumlah sebelum sejuk.
Saya kenal…
wanita yang mempunyai hubungan dengan ayah saya.
Bukankah dia akan berkahwin tidak lama lagi?
Ya.
Awak mesti sangat bencikan dia.
Dia telah lama mengenali wanita itu.
Saya rasa ibu saya juga mengenali wanita itu.
Apa dalam fikiran awak?
Saya mahu buat dia merana.
Saya sebenarnya bercadang untuk berjumpa dengan dia.
Tentu sukar bagi awak.
Saya juga pernah melalui perkara yang sama.
Jika saya boleh bertanya…
orangnya bagaimana?
Dia seseorang yang lebih baik daripada saya pernah bayangkan.
Kalau begitu, bolehkah awak hentikan ini?
Saya harap awak hanya buat perkara yang menggembirakan awak.
Saya risau awak akan rasa susah hati lagi.
Adakah awak fikir…
awak akan benar-benar rasa lebih baik selepas buat begitu?
Adakah begitu?
Mari kita lihat.
Angin awak mesti baik.
Awak bawakan saya jus sayur hijau.
Pelaburan saya nampak ada harapan.
Selamat berjaya, Se Joo.
- Apa? - Soo Ji.
Awak tidur lena?
Saya penat. Saya bermimpi sepanjang malam.
Patutkah saya dapatkan awak tonik? Hanya jika ia bukan mimpi saya.
Saya mahu letak telefon.
Hei, awak tahu hari ini hari lahir Si Hyun, bukan?
Saya tidak sangka awak ingat.
Saya mahu letak telefon.
Adakah dia telah menambah ubat hormon?
Kenapa saya selalu rasa seperti mahu menangis bila Soo Ji letak telefon?
- Siap. - Sudah lama...
saya tidak bersarapan pagi.
Terima kasih untuk makanan ini.
Mari kita makan dan pergi ke kampus bersama-sama. Saya akan hantar awak.
- Benarkah? - Ya.
Apa awak akan buat selepas itu?
Saya mahu pergi berjumpa dengan wanita yang saya cerita semalam.
Apa yang awak akan cakap kepada dia?
Saya tidak pasti.
Adakah awak begitu menagih cinta saya?
Apa?
Itu,
Saya selalu makan sos dahulu.
Makanlah lagi.
Tiga kali lagi.
134. 8...
Empat.
(Matematik Gred 8)
Saya belajar dengan bersungguh-sungguh hari ini.
Keinginan berjumpa dengan awak bantu saya untuk fokus.
Berusaha dengan gigih, cinta saya.
Hye Jeong, apa awak buat?
Saya datang.
Sempena hari lahir ayah Ki Young,
saya sudah pilihkan tema.
Semuanya tentang keanggunan,
kesucian,
dan kemewahan.
Kita akan tambah ini...
untuk nampak lebih suci.
Kyu Jeong, perlahankan bunyi.
Tidak mengapa. Saya juga main permainan apabila saya tertekan.
Bahagian ini akan diketatkan sedikit.
Kenapa kain ini bergumpal?
Ibu, itu pinggang saya.
Dia sedang cuba untuk kurangkan berat badan.
Dia tidak perlu kurangkan berat.
Dia kelihatan cantik…
Tidak ikhlas langsung. Awak memang pembohong yang hebat.
Hye Jeong.
Saya benar-benar fikir awak cantik memakai apa-apa sahaja.
Awak cakap begitu. Awak langsung tidak tahu tentang fesyen.
Ibu, saya akan beli pakaian dengan Soo Ji.
Melihat gaun ini sahaja buat saya sembelit.
Awak mahu ke mana?
Buang air besar!
Dia baru sahaja akil baligh.
Adakah dia telah tersilap makan? Hye Jeong.
Buang masa sahaja.
Hei.
Apa awak buat?
Saya bakal abang ipar awak. Awak patut jaga adab awak.
Bagaimana kalau orang nampak awak?
Dahsyat betul.
Saya akan pulang awal kerana cuma ada sesi kelas bimbingan.
- Mari makan malam bersama. - Okey.
Awak nampak lain. Ada sesuatu yang tidak kena?
Tidak.
Awak risau saya akan rasa sedih apabila saya pulang.
Awak kembali serius.
Bukan begitu.
- Jumpa awak nanti. Selamat jalan. - Jumpa nanti.
Terima kasih atas bantuan awak sebelum ini.
Kami telah menyusahkan awak.
Benar.
Saya perlu meminta satu lagi bantuan.
Sebab itulah saya mahu berjumpa awak.
Saya dengar perkahwinan awak telah ditunda.
- Maaf? - Adakah kerana...
keputusan ujian klinikal ubat awak?
Ya.
Jika ia diluluskan kali ini,
ia boleh dipasarkan tepat pada masanya.
Saya ingin awak membantu.
Baiklah.
Saya pasti awak akan ikut undang-undang dan peraturan.
Tetapi...
tidakkah awak rasa saya layak terima ganjaran kali ini?
Saya faham, tuan.
Bagaimana dengan kerja untuk anak perempuan awak...
seperti yang awak sebut dahulu?
Seperti yang awak cadangkan,
saya mahu sesuatu yang lebih besar.
Saya mahu awak…
buka pusat VIP awak untuk penyokong saya.
(Rahsia Penting)
Mari kita saling membantu…
untuk terus lebih maju.
Baiklah.
Bagaimana awak boleh jumpa saya di sini?
Saya rasa Si Hyun...
tahu tentang Seol Young Won.
Saya yakin Soo Ji yang beritahu dia.
Dia tanya jika Seol Won terlibat dalam kemalangan ibunya.
Saya beritahu dia...
kemalangan itu berlaku semasa…
ibunya dalam perjalanan bertemu Seol Won.
Kenapa awak beritahu dia begitu?
Setidaknya dia mempercayai itu dan berhenti menyiasat.
Dia tidak akan menyiasat lebih lanjut.
Mi Ri.
Apa yang awak buat dengan kereta itu?
Ada di dalam garaj.
Sudah bertahun saya tidak lihat.
Si Hyun akan berjumpa dengan Seol Young Won.
Naib Pengerusi Kwon tidak akan lagi dapat berjumpa dengan dia.
Keadaan memihak pada awak.
Jika...
Si Hyun menyiasat tentang kemalangan dan dapat tahu…
ibu dia tidak bersalah,
saya akan uruskan nanti.
Apa awak akan buat?
Jangan risau.
Ambil, minumlah.
Adakah awak banyak melukis selepas kali terakhir kita bertemu?
Tidak.
Saya telah berehat sekejap.
Saya patut kembali bekerja.
Ya.
Kenapa awak mahu berjumpa dengan saya?
Ini semua hasil kerja saya.
Ini buku apa?
(Yayasan Kebudayaan JK)
Ya.
Kwon Seok Woo ialah...
ayah saya.
Ibu saya mati dua tahun lalu.
Dalam kemalangan kereta di Jeoungeup di mana dia tiada sebab...
untuk berada di situ.
Saya selalu tertanya-tanya…
kenapa dia tinggalkan hospital untuk pergi ke sana.
Saya rasa...
dia mahu lihat sendiri.
Atau mungkin...
dia mahu merayu kepada awak supaya berpisah dengan suaminya.
Ibu saya sentiasa kesunyian.
Ibu letak sebuah pasu seramik yang sangat besar di lobi…
dan dia akan pandang setiap kali dia lalu.
Dia beritahu diri dia sendiri yang dia pemilik…
dan dia layak mengahwini ayah saya.
Dia memujuk dan meyakinkan diri dia sendiri.
Begitulah cara dia hidup.
Ya.
Saya tahu kata-kata saya ini tidak akan mengubah apa-apa.
Dan ibu saya tidak akan kembali,
tetapi saya mahu beritahu awak ini.
Disebabkan awak berdua gagal mengakhiri perhubungan…
Disebabkan itu pada satu hari, ibu saya mati.
Seseorang yang tidak bersalah menjadi mangsa.
Sungguh tidak adil untuk dua orang itu…
bertemu dan hidup bahagia semula.
Tunggu.
Saya minta maaf.
Saya benar-benar minta maaf.
- Ya? - Saya perlu bercakap dengan awak.
Pulanglah.
Baik.
Saya ada sesuatu untuk beritahu awak juga.
Adakah awak dalam perjalanan? Adakah sesuatu telah berlaku?
(Kwon Seok Woo)
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.
Apakah itu?
Ini sekolah baru saya di Seoul.
Kyung Joo belajar di sini, jadi awak tidak perlu risau.
Awak tidak boleh berpindah sekolah.
Awak beritahu ayah yang awak akan tinggal bersama saya.
(Sekolah Tinggi Joosung)
Awak tahu yang saya hanya beritahu dia begitu supaya dia tidak risau.
Saya mahu mulakan semester baru saya di sana.
Tukarkan alamat saya ke alamat Mak Cik Geum Sil.
Nantilah.
Saya tidak suka minta bantuan awak.
Apa pilihan saya ada? Saya perlu keizinan penjaga saya.
Saya faham. Kita boleh bincang nanti.
Biarkan saya bersendirian!
Oh Tuhan.
Hei, tali kasut awak tidak berikat.
Si Hyun tentu sedang fikir tentang awak.
- Mengarut. - Ikat kuat-kuat.
Awak cakap awak berdua tidak akan berpisah lagi.
Aduh, saya faham.
Awak tidak apa-apa?
Hulurkan tangan awak.
Dia langsung tidak memohon maaf?
Kenapa?
Barangkali ini pertama kali saya melihat keretanya, betul?
Mungkin.
Kenapa?
Tidak apa-apa.
Nenek awak sudah pulang.
Saya tidak tahu bila dia mahu berjumpa Presiden Myung dan Soo Ji.
Tunggu panggilan saya.
Adakah awak pasti awak mahu saya datang?
Satu perkara sahaja…
yang buat nenek awak bertahan ialah…
hasrat dia untuk serahkan JK kepada awak dan Yeo Min.
Oleh sebab itulah kita memerlukan Presiden Myung.
Jangan terburu-buru dan kecewakan dia.
Terus-terang sahaja.
Awak memerlukan Presiden Myung dan saya…
kerana awak mahu nenek mengiktiraf awak.
Awak sentiasa jaga orang...
di sekeliling awak untuk kepentingan sendiri.
Jika awak sangat memerlukan kami,
awak patut layan kami dengan lebih baik.
Saya tidak mahu bertengkar.
Biar saya pastikan satu perkara dan tamatkan perbualan ini.
Apa rancangan awak dengan Soo Ji?
- Kenapa dengan dia? - Dia berjumpa dengan saya.
Dia mahu mengahwini awak.
Saya tidak percaya kerana cinta.
Adakah awak mahu menjamin…
kedudukan awak dalam keluarga dengan mengahwini Soo Ji?
Tidak.
Awak yang mahu menjamin kedudukan awak...
dengan menggunakan Presiden Myung.
Patutkah saya beritahu awak siapa saya baru jumpa?
Cik Seol Young Won.
♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥